Reisverslag naar de Azoren door Jeannet Laaning
Nadat we vorig jaar naar Schotland op vakantie waren geweest, zijn we dit jaar een beetje verder weg gaan vliegen en wel 4 uur vliegen vanaf schiphol, dan kom je op de Azoren aan. De Azoren is een eilanden groep wat bestaat uit 9 eilanden behorende bij Portugal maar ze liggen zo’n 1200 km vanaf het vaste land midden op de Atlantische oceaan.
Wij zijn naar het grootste en groenste eiland geweest genaamd São Miquel, waar het weer ook erg afwisselend kan zijn, dan mooi weer en in tussen tijd een verkoelend motregentje, of de hele dag maar wat regen en s’avonds koelde het snel af, wat ons hier in Nederland niet zo vreemd meer voorkomt, dus we voelden ons daar helemaal thuis.
Het is daar wel wat subtropisch, vochtig en warm en daar groeien bloemen, bomen en planten erg goed op en zeker hortensia’s die daar veel vind aan de kant van de weg of planten die bij ons in de vensterbank staan die groeien en bloeien daar in de vrije natuur.
Het is door de vele vulkanen, die heel vroeger regelmatig tot uitbarsting kwamen, toch een hele vruchtbare bodem, en op sommige plaatsen nog ondergronds nog wel vulkanische verwarming geeft want er zijn nog plaatsen waar kokend water en/of modder uit de aarde komt borrelen en waar de eiland bewoners nog steeds dankbaar gebruik van maken door er eten in te garen.
Zo zijn we naar het plaatsje Furnas geweest waar een dorp in een krater is ontstaan waar nog steeds mensen tussen de warme bronnen verblijven, waar het volop zwavel dampen (verrotte eiëren geur) en kokend water uit de aarde spuiten. In de geisers waar het kokende water uitkomt daar garen ze maïs kolven of andere groenten en op een andere plek hebben ze gaten in de grond gemaakt waar grote soeppannen in gezet worden en zand er over en daar zo’n acht uur onder de grond gaar worden gestoofd. Dat eten kregen wij even later ook voorgeschoteld en toen rook je de zwavel lucht er nog vanaf komen en het smaakte er ook naar maar het was allemaal wel lekker mals en bestond uit allerlei soorten vlees, groente en aardappelen.
Verder zijn wij die dag ook nog naar een theeplantage/ fabriek geweest die nog steeds in gebruik is met machines die uit 1900 stammen waarmee de thee blaadjes worden gedroogd en gesorteerd en verwerkt tot losse thee in drie smaken.
De hele dag was een belevenis wat betreft het genieten van de natuur, we reden door het hele mooie berglandschap met indrukwekkende uitkijk punten waar je de mooiste krater-meren inkeek en de kust met z’n rotswanden en alles mooi begroeid met allerlei bloemen en planten en de zwart bonte koeien in de weilanden wat oorspronkelijk friese koeien zijn, ooit geïmporteerd naar deze eilanden.
Ook zijn we later die week op de oceaan gaan varen om walvissen en dolfijnen te zoeken en met geluk ook van dichtbij te kunnen bekijken.
Die komen rondom de Azoren veel voor omdat ze in de Atlantiche Oceaan rond zwemmen op zoek naar voedsel, maar ja die oceaan is nogal groot dus de kans was wel klein dat wij ze tegen kwamen, dus trotseerden we de woeste golven en een nat pak om een glimp op te vangen van die grote en kleine zee zoogdieren.
En ja hoor in de verte had een andere boot ze gespot en wij zijn er langzaam naar toe gevaren want ze zijn toch ook nog schuw en ja op zo’n 50 meter afstand hebben we ze kunnen naderen maar telkens gleden ze weer onder water om dan ergens anders even weer boven te komen, dat jammer genoeg hebben we ze niet heel goed kunnen zien maar ja we hebben het mee mogen maken en dat was al een hele belevenis. Maar dolfijnen hebben we niet gezien, soms gaan die even naast de boot mee zwemmen en een beetje spelen met de stroming maar die dag dus niet.
Met een nat pak zijn we die dag weer naar ons hotel gegaan en toen we daar op ons balkon een spelletje zaten te doen zagen we in de verte op zee een school dolfijnen voorbij komen dus toch ook nog dolfijnen gezien die dag.
De laatste dag en nog een laatste excursie, waarbij mijn vriend Oane niet mee kon omdat hij de hele nacht in de weer was geweest naar het toilet, maar waar ik wel met nog 4 andere Nederlanders ben meegegaan, een jeepsafari naar het westelijke deel van het eiland, waar het nog groener en mooier was als bij de vorige excursie.
Waar we nu naar de grootste kratermeer van het eiland gingen, met een doorsnee van 12 km wat weer opgedeeld was in 2 meren geschijden door een dijk.
Er gaan nogal wat verhalen over het meer waarvan er een helft groen water heeft en het andere blauw water, niemand weet hoe het precies zo is.
Verder was het een mooie rit over het eiland wat via de kust, waar in de gestolde lava poeltjes waren ontstaan waar nu de mensen zee zwembaden van hebben gemaakt.
Zo was mijn vriend weer wat opgeknapt toen ik weer in het hotel aankwam dus konden we nog een goede nacht genieten in het hotel en was het dus einde vakantie, maar het was zeker de moeite waard en kan het dus menigeen aanraden eens de Azoren te bezoeken.
Jeannet Laaning